Scrum

scrum2Het afgelopen jaar is het woord ‘scrum’ met stip binnengekomen in mijn jeukwoorden top 10. Toen ik hoorde dat op mijn werk aan scrum wordt gedaan, werd ik in eerste instantie wild enthousiast. Het leek me geweldig om in mijn lunchpauze te mogen kijken naar collega’s die een potje rugby met elkaar spelen. Ik verheugde me op de aanblik van woest onaantrekkelijke mannen zonder tanden die elkaar, met de wellust in de ogen, bespringen. Mannen die grommend tegen elkaar aanduwen en wilde tackles maken. Mannen die met bebloede koppen, armen uit de kom en ontwrichte enkels gewoon door blijven spelen. Mannen die niet meteen ter aarde storten als er naar ze wordt gewezen, het zijn immers geen voetballers. En wist u dat er in rugby, naast een loosehead prop en een tighthead prop, een hooker aan het spel meedoet? Rugby is echt een enorm sexy sport. Dus u kunt zich voorstellen hoe groot mijn teleurstelling was toen bleek dat scrum op het werk niets met rugby van doen heeft, maar eigenlijk een projectaanpak is. Helemaal niet sexy en die tandeloze mannen zijn in geen velden of wegen te bekennen. Scrummen in de werksfeer is sprinten. Scrummen is doelen stellen. Scrummen is samenwerken. Scrummen is focussen. Hoe saai klinkt dat?
‘Nee Marita, helemaal niet saai, want we hebben de dagelijkse stand up, poker en een burndown chart!’
‘Oh, comedy!’
‘Eh nee, gewoon dagelijks een kort overleg.’
‘Maar dat pokeren, dat is dan toch wel een beetje sexy?’
‘Sexy? We geven gewoon punten aan de hoeveelheid werk en zo.’
‘Dan mag ik toch hopen dat er aan het eind van de rit iets in de fik wordt gestoken?’
‘In de fik gestoken?’
‘Ja, die burndown chart.’
‘Mens, dat is een overzicht van het werk dat nog gedaan moet worden.’

Saai dus. Hoog tijd dat ik wat mannen de tanden uit de mond ga slaan en op rugby-les stuur. Vrijwilligers? Iemand?

scrum1

Azijnzeikers

Heb dit jaren geleden al eens geschreven voor collega’s, maar is nog steeds actueel. Azijnzeikers, hebben we ooit zonder gekund.

zeikenAzijnzeikers. Ze bestaan al eeuwen. Het betekent zoiets als zuurpruim, maar dat vind ik toch een te negatieve benadering. Immers, de azijnzeiker is als geen ander in staat naderhand precies de vinger op de zere plek te leggen. Ik vind dat knap. Apparatuur die 2,36 cm teveel naar links staat, bedrading die met een touwtje van de verkeerde kleur is opgebonden of van die onzorgvuldige collega’s die zomaar een werkinstructie durven te schrijven én te verspreiden. Of nog erger, leidinggevenden die van de ene valkuil in de andere stappen. Azijnzeikers aanschouwen dit gedrag hoofdschuddend. En terecht natuurlijk!

Helaas zijn azijnzeikers ook erg bescheiden. Op de vraag om vooraf input te leveren of aan te schuiven bij een project om missers te voorkomen, krijg je meteen nul op rekest. Wat jammer is, want ongeleide projectielen  zoals ik kunnen heel veel van een azijnzeiker leren.  Ik ben allesbehalve perfect, al zeg ik het zelf. Het lijkt mij daarom heerlijk als een azijnzeiker mij kan coachen op mijn valkuilen zodat alles wat ik aanpak, in één keer perfect is en voor 100% door iedereen wordt geaccepteerd. Volgens mij is dit een utopie, maar in de wereld van de azijnzeiker is dit absoluut mogelijk.

Dus lieve azijnzeiker, gooi die schroom van je af en help de sukkels onder ons te streven naar een wereld van perfectie. Iedereen gelukkig en jullie weten, voorkomen is beter dan genezen. Ik wacht met spanning jullie reactie af!