Rimpels

Net op het moment dat je denkt in een leuke WhatsApp-groep met gelijkgestemde mensen te zitten, blijk je de enige te zijn zonder een Star Wars-verslaving. Alleen in de winter voel ik enige verwantschap met Chewbacca opkomen, omdat ik dan weinig zin heb om mijn benen te scheren. Maar goed, die groepsapp. Binnenkort begint de nieuwe Star Wars-serie en natuurlijk werd de trailer gedeeld in de groepsapp. Nu heb ik Ewan McGregor altijd een aantrekkelijke man gevonden, maar Obi-Wan heeft toch aardig wat rimpels verzameld in het gelaat en ik meende dit te moeten melden in de groep. Dat had ik beter niet kunnen doen, want volgens een van de heren is ouderdom voor mannen een voordeel. Ik betwijfel dat. De enige andere vrouw in de groep wilde het uitleggen en begon een onsamenhangend verhaal over primaten en vrouwtjes die hun vruchtbaarheid verliezen, maar dat het alfamannetje dan nog wel aantrekkelijk is voor de jongere vrouwtjes. Nu zijn mensen ‘intelligente’ primaten, maar ze had het toch echt over apen.

Tenzij een man geld heeft, zijn de meeste oudere mannen niet aantrekkelijk voor jonge vrouwen. Ik kan me dat tenminste niet voorstellen. Mannen van mijn leeftijd hebben vaak een buik(je), die ze zelf liefkozend het ‘afdakje voor hun gereedschap’ noemen. Ze vergeten dat ook onder een afdakje het gereedschap gaat roesten. Tel daarbij op dat het hoofdhaar zich op miraculeuze wijze verplaatst naar de oren en neusgaten, dan wordt het geheel toch hoogst onaantrekkelijk. In het ergste geval kleden ze zich ook nog heel jeugdig en persen ze zich in een skinny jeans, waardoor de overkapping nog meer in het oog springt. En dan hoop je maar dat dat het enige is dat springt..

De voordelen van ouderdom? Ik zie ze niet.  

Yoga

Doe ik aan yoga? Nee.
Heb ik ooit aan yoga gedaan? Niet dat ik mij daarvan bewust ben.
Heb ik verstand van yoga? Nee, maar ik ventileer graag mijn mening over yoga.
Waarom? Om aan het verwachtingspatroon van mijn broer te voldoen.

Tenminste, ik denk dat hij van mij verwacht dat ik iets ga schrijven over yoga. Want waarom zou hij mij anders dat filmpje van Lenette van Dongen sturen? Over ouder worden en yoga in de korte broek. Leuk mens, die Lenette, en een blij ei van ergens ver in de vijftig. Ouder worden vindt ze niet erg en dat daar rimpels bij komen kijken, is ook helemaal geen ramp. Tijdens het yogaën in de korte broek constateerde Lenette opeens dat ze hele rimpelige knieën heeft. Knieën in beeld en inderdaad, een hoop loshangend vel. En dan ga je je toch afvragen hoe het met je eigen knieën staat. Zelf ergens begin vijftig en dan zit je echt in de gevarenzone. Dus hup, broek naar beneden, op bed gaan liggen, beentjes in de lucht en maar buigen en strekken met die knieën. Ze blijken te kraken, maar er is werkelijk geen rimpeltje te zien. Ik wilde een vreugdedansje gaan doen, maar dat blijkt lastig te zijn met een broek die om je enkels zit gewikkeld.

Maar waarom heb ik geen gerimpelde knieën? Het antwoord is simpel: Marita yogaat niet. Ik vouw mijn lichaam niet in de vorm van een kraanvogel die een lotusbloem aanvalt. Of in de vorm van een halve kameel (een dromedaris dus, met die ene bult) die een vuurvliegje plet op de maan. Zoiets. Ik vind rechtop staan al lastig en vermoeiend zat, de kans dat ik mijn benen om mijn nek ga vouwen, is daarom nihil. Yogaërs buigen en strekken hun lichamen in zulke vreemde standjes, dat het helemaal niet gek is dat de huid oprekt en daardoor gaat rimpelen. Soort van striae, eigenlijk.
Yoga mag dan wel ontspannend zijn, maar wil je geen gerimpelde knieën en ellebogen, zoek dan een andere vormen van ontspanning. Kaas, wijn en Netflix bijvoorbeeld. Kan ik van harte aanbevelen.

%d bloggers liken dit: