De dwalende planner

Amsterdam

Ik kan er niets aan doen, maar ik houd van plannen. Geef mij een reisbestemming en ik ga helemaal los op vliegticketsites, booking.com en airbnb. Als vervoer en slaapplek eenmaal geregeld zijn, verdiep ik mij graag in het culturele en culinaire aanbod van de stad naar keuze. En ondertussen weet ik dondersgoed dat ik een hekel heb aan volgeplande dagen en bovendien kom ik altijd ergens anders terecht dan dat ik dat van te voren had bedacht. Want ik dwaal graag en veel. Liefst met camera, maar ook vaak zonder. Bij het dwalen kom je regelmatig op plekken terecht die niet in de reisgidsen staan en daar wordt het ontdekken van een stad zoveel leuker van. Omdat je dan je nek niet breekt over selfiestick-dragende Chinezen en ander toeristisch volk. Meet the locals, maar dan in het echt, zonder ‘lokale’ gids.

Binnenkort mag ik van mezelf weer een paar nachtjes in Amsterdam verblijven. Het zoeken van een leuk en betaalbaar airbnb-adres bleek een uitdaging te zijn. Had ik mijn zinnen gezet op een plekje in Oud-West, want ik ben toch wel nieuwsgierig hoe het gaat met het meisje met de 3 hoogtepunten, uiteindelijk ben ik met een omweg beland in De Pijp. Een leuke studio in een, naar alle waarschijnlijkheid, studentenhuis. Voor het culinaire gedeelte van mijn trip heb ik al de nodige tips gevraagd en gekregen. Ik hoop op terrasjesweer en ben benieuwd of het terrasgeleuter anders zal zijn dan in West. Voor mijn vrije vrijdag heb ik al een planning klaarliggen: ontbijt – Stedelijk – lunch – FOAM – diner – culturele avondbesteding. Dus daar zal wel weer helemaal niets van terechtkomen. De kans is aanwezig dat ik toch besluit om een obscure kamertjesroute te gaan fietsen, op zoek naar ranzige mannetjes die alleen vrouwen in hun kamertjes willen hebben. Camera mee!

Amsterdamse kamertjes

too-good-to-be-trueWonen in Groningen, werken in Amstelveen. Het kan best, maar dat heen en weer gereis moet niet tot in de eeuwigheid duren. Dan maar eens voorzichtig op Funda kijken. Om een globaal beeld te krijgen van de huizenprijzen in Amsterdam en omstreken. Nu weet je dat die prijzen hoger zijn dan in het noorden van het land, maar ik vind het allemaal wel erg overdreven duur. Voor de prijs van een eenkamerappartement van 25m² in Amsterdam krijg je in Groningen een paleisje met 6 slaapkamers, 3 badkamers, 2 garages, een tuin, een helikopterdek en een aanlegsteiger voor het vliegdekschip. Een koopwoning in Amsterdam behoort niet tot de mogelijkheden, tenzij je uitwijkt naar de buitenwijken. Maar als ik dan toch richting het westen ga, dan wil ik wel een beetje leuk wonen. Dus winkels, cafés, restaurants en een ruim cultureel aanbod op loopafstand.
Een 2
e
optie is blijven wonen in Groningen en kijken of ik voor doordeweeks een leuk kamertje in Amsterdam kan vinden. En dan wordt het pas echt interessant op het wereldwijde web. Via websites als kamernet.nl en kamertje.nl kom je, naast nette advertenties, toch een hoop obscure verhuurders tegen. Bijvoorbeeld zo’n man die als enige tekst ONLY WOMAN!!! heeft staan in zijn advertentie. Daar heb ik dan meteen zo’n beeld bij van een vieze, oude man die om de haverklap bij je in de kamer staat. Of die stiekem camera’s heeft opgehangen. Naakt dansen in je kamer wordt dan meteen een stuk onaantrekkelijker.
Ik vind iedere advertentie met weinig informatie sowieso dubieus. Mensen die zich als verhuurder, ‘verhuurder’, ‘voornaam’, of ‘A’ noemen, vertrouw ik niet. Even een volledige voornaam en een foto, graag! En een uitgebreide beschrijving van de kamer en bijbehorende faciliteiten zou eveneens wel fijn zijn. Zeker bij de prijzen die men vraagt voor die kleine kamertjes. Hoewel er soms ook ruime kamers voor een laag bedrag in een uiterst gewilde buurt worden aangeboden. Die vertrouw ik dus ook niet.
Verder zal ik niet reageren op teksten als “Hoi hoi, ik ben Anne-Jolijt en samen met Marie-Fleur en Sophie ben ik op zoek naar een kamergenootje. Wij houden van uitgaan, samen spelletjes spelen en zo, maar we doen niet alles samen. Wel veel.” Mama hier zal waarschijnlijk slapeloze nachten krijgen als de hockeymeisjes samen op stap zijn en te laat thuiskomen. Daar pas ik dus niet tussen, ik ben geen babysitter.
Kortom, ik heb nog niets geschikts kunnen vinden op fietsafstand van kantoor. Die fiets staat inmiddels te pronken in een rek bij station Amsterdam Zuid. Als iemand nog een fijn kamertje op een leuke plek weet, dan houd ik me aanbevolen!