Dromen

dromen1Niet altijd even fijn, het hebben van een druk hoofd. Gedachten die constant alle kanten opvliegen, complete chaos, ik word soms moe van mezelf. Van me afschrijven helpt, het veelvuldig dromen niet echt. Want ik wil de volgende ochtend graag weten wat de droom heeft betekend en geloof me, daar wordt het leven niet gemakkelijker of logischer van.

De afgelopen week heb ik twee keer gedroomd over een badkamer. De eerste keer was ik met een vriend op zoek naar zijn tandenborstel in een rommelige badkamer. De tweede keer waste ik mijn haar met te veel shampoo. Wat betekent dit? De oubollige dromenboekjes in mijn boekenkast gaven weinig inzicht, maar zoek op internet op de woorden tandenborstel, zoeken, rommelig, haar wassen/shampoo en badkamer en je hele leven wordt meteen een stuk duidelijker. Zou je denken, lees vooral even mee.

Tandenborstel
Wanneer je droomt over een tandenborstel, suggereert dit dat je in de verdediging schiet als je kritiek te verduren krijgt. Je werpt een beschermende barrière op tegen mogelijke pijn. Deze droom kan ook betekenen dat je je overmatig zorgen maakt over hoe je op anderen overkomt.
Niet van toepassing, we hebben de tandenborstel niet gevonden.

Zoeken
Als je in je droom op zoek bent naar iets, dan wil je graag datgene vinden dat ontbreekt in je leven. Het kan zijn dat je op zoek bent naar een oplossing voor een probleem.
Oké, maar wat ontbreekt er dan in mijn leven? De tandenborstel van de dromenvriend? Een rustig hoofd? Een winnend staatslot? Wat mis ik, vertel het me!

Rommelig
Als je droomt dat iets heel rommelig is, dan zie je in een situatie in je leven door de bomen het bos niet meer.
Welke situatie?!

Haar wassen
Een wens u te ontdoen van een partner, vriend of collega. Of dan heb je een andere houding nodig t.o.v. een situatie of relatie.
Ik ben niet van plan om me te ontdoen van partner of vriend en ik kan met de meeste collega’s prima overweg. Ik vind ontdoen ook erg moordlustig klinken.

Badkamer
Als je droomt over de badkamer, heeft dit een rechtstreekse relatie met je instinctieve behoeftes. Je voelt een behoefte om jezelf te verfrissen. Deze droom kan ook symbool staan voor zelf-vernieuwing. Geestelijke loutering, ontdoen van het vuil van het dagelijks leven, in een andere huid kruipen.
Ergens klinkt dit als een open deur, badkamer en reinigen.

Kortom, er ontbreekt iets in mijn leven waardoor ik door de bomen het bos niet meer zie. Verstandig zou zijn om mij te ontdoen van iemand naar keuze, waarna ik mijzelf ga reinigen en in een andere huid kruip.
En wat gebeurt er vervolgens in mijn hoofd? “Hé, er is ooit eens een seriemoordenaar geweest die mensen om zeep hielp en van de huiden een pak maakte. Direct even googelen. Was het niet Ed Gein? Ja, die was het! Oh, hij had een vrouwenpak met alles erop en eraan, borsten, vagina, alles. Damn. Ik geloof niet dat ik iemands huid wil aantrekken, wat moet ik met andervrouws borsten? Of een mannenpak, brr. Nee, mijn eigen huid is goed genoeg. Waar heb ik nog meer over gedroomd? O ja, muziek. Dat betekent dat ik sterke emoties moet uiten. Dat klopt! Het was André Rieu en daar word ik altijd erg agressief van. En waarom was een dode tante aanwezig in diezelfde droom? Zij vond André trouwens ook geen zak aan. Dode tante, even zoeken, nee komt niet voor in het dromenboekje. En die tandenborstel, wat betekent dat nu echt? Ik moet trouwens ook nog iets schrijven over okselhaar en mamils. ”

Welkom in mijn hoofd. Wil ik nog iets van rust in mijn leven creëren,  dan is het verstandiger om in ieder geval te stoppen met het proberen te verklaren van mijn dromen. De boeken doneer ik aan de kringloop en ik ga een collectie tandenborstels aanleggen. Voor het geval dat.

Zombie

©DeviantArtDe meeste dromen zijn bedrog en dat is maar goed ook, want ik droom veel. Over hele bizarre situaties die ik meemaak met familie, vrienden, collega’s en ander raar volk. Vaak herinner ik mij de volgende ochtend nog goed wat ik gedroomd heb en deel ik die informatie met de man/vrouw van mijn dromen. Meestal dan he, want sommige dingen kun je maar beter verborgen houden in dromenland.

Vorige week heb ik heel leuk gedroomd over een paar collega’s. Laten we ze voor het gemak Ermanno, Stefano en Julietta noemen. Samen vormden wij een soort van A-team, we hadden ook zo’n leuk busje tot onze beschikking. Eigenlijk waren we meer een Z-team, want blijkbaar was onze core business de jacht op en uitroeiing van zombies. Het jagen bleek vaak een toevalstreffer te zijn, het uitroeien een onoverkomelijk probleem.

Op een dag bevonden Ermanno en ik ons op de oprit van een twee-onder-een-kapwoning. Julietta zat achter het stuur van de Jet-mobiel, Stefano bevond zich ergens in de woning. In het huis woonde een leuk, blond meisje en Stefano heeft een zwak voor leuke blonde meisjes. Dat betekent dat Stefano blind is voor alle mogelijke gevaren die zo’n meisje met zich meebrengt. Dit meisje was een bloeddorstig kreng, dus het was van groot belang dat Ermanno, Julietta en ik een reddingsoperatie op touw gingen zetten. Gewapend met ons gezonde verstand, betraden Ermanno en ik het huis. In een slaapkamer op zolder vonden wij Stefano in een innige verstrengeling met het kreng. Net op het moment dat het secreet een hapje uit onze Stefano wilde nemen, konden wij hem uit haar klauwen scheuren. Wij vouwden hem tot een handzaam formaat (even voor de duidelijkheid: Ermanno en ik zijn samen even lang als Stefano in zijn eentje lang is), renden met Stefano onder de oksels geklemd de trap af, trokken een sprintje op de oprit en gooiden hem én onszelf achterin de Jet-mobiel. Julietta gaf gas, dat kan ze goed, en zo reden we met een noodgang de straat uit.

Eenmaal op adem gekomen, vond Ermanno het nodig om te melden dat hij nieuwe schoenen wilde hebben. Hij heeft meer dan voldoende schoenen, de collectie van Imelda Marcos is er niets bij, maar hij bleef maar zeuren om nieuwe schoenen. Julietta was het gejammer zat en reed naar Rotterdam, zodat Ermanno zijn schoenenfetisj kon bevredigen. In Rotterdam aangekomen, stapten Ermanno, Stefano en ik uit, terwijl Julietta op zoek ging naar een parkeerplek. Rotterdam bleek een oase van rust, vol met apathisch rond schuifelende mensen. Dat had een signaal moeten zijn dat er iets niet in de haak was, maar dat signaal pikten we op dat moment niet op. In de schoenenzaak begon Ermanno te kwijlen van enthousiasme vanwege het enorme aanbod. Er moesten natuurlijk meteen schoenen worden gepast en de apathische verkoopster hielp Ermanno gedienstig bij het passen. Vreemd genoeg waren alle spiegels omgedraaid, maar je wilt natuurlijk wel weten of die schoenen je goed staan en Ermanno maakte de fout om een spiegel om te draaien, zodat hij zichzelf kon bewonderen. Fout, want zombies worden heel bloeddorstig als ze een reflectie van zichzelf zien in een spiegel. Bleek die verkoopster een zombie te zijn! Zij stortte zich met een wild gekrijs op Ermanno en wilde hem niet loslaten, ook niet nadat wij het vriendelijk hadden gevraagd. Als laatste redmiddel ging Stefano met wat naaldhakjes los op het hoofd van de verkoopster, zodat ik Ermanno onder het mens vandaan kon slepen. Met dat wilde krijsende wijf achter ons aan, renden wij de winkel uit. Op zoek naar Julietta, die in geen velden of wegen te bekennen was. Blijkbaar is het parkeren in Rotterdam een groot probleem.

Toen werd ik wakker. Weliswaar met een glimlach op m’n gezicht, maar blij dat ik niet meer door Rotterdam aan het hollen was.