Deventer

De afgelopen twee jaar stonden in het teken van verdriet, regelen, rouwen, lockdown, thuiswerken, verhuizen, verdriet, regelen, rouwen en de ongewenste gast die maar niet wil vertrekken: Corona.  Nog lang niet uitgerouwd, geen tijd genomen om echt tot rust te komen, met als gevolg dat ik de laatste weken het concentratievermogen had van een dronken fruitvlieg op een schaal met beschimmelde aardbeien. Hoog tijd om een paar dagen ‘vakantie’ te nemen. De keuze viel om verschillende redenen op het mooie Deventer. En wat was het lekker om weer eens door een stad te dwalen met mijn camera, op een terrasje te zitten en als vanouds andere mensen te observeren.

Wat te doen in Deventer

Wat doet men zoal in Deventer? Ongetwijfeld meer dan ik er heb uitgespookt, maar ik heb mezelf getrakteerd op lingerie, parfum en elpees. Verder heb ik twee musea bezocht, een middagje op bed gelegen met een goed boek, gefotografeerd, her en der koffie gedronken, geluncht en (niet altijd) lekker bier geproefd. Op de eerste avond ging ik eten in een gezellig eetcafé op het plein. Bij mij in de buurt zat een viertal babyboomers. Ongetwijfeld last van een vervelende allergie, want een van de boomers wilde weten of er pinda’s in de notenburger worden verwerkt. Dat bleek niet het geval te zijn, dus hij wilde graag die burger maar dan wel zonder tomaten. Ondertussen had boomer het zichzelf comfortabel gemaakt en de schoenen uitgetrokken. De maaltijden werden uitgeserveerd en toen bleek dat de notenburger was verpakt in een broodje. Oeps, vergeten, hij blieft ook geen gluten. Hoppa, de hele handel kon weer terug naar de keuken. Je kon me opvegen.

Op avond twee met M. gegeten in een leuk restaurant en op de laatste avond in een goed Italiaans restaurant.  En ik heb vooral het volk geobserveerd. Zo ben ik me wezenloos geschrokken van iemand met een heel eng hoofd die mij passeerde op een terras waar ik rustig van een biertje zat te genieten. Toen het eenmaal dichterbij was, bleek het een dame te zijn die een huidkleurig mondmasker met zwarte vlekken droeg. Boven het mondmasker zaten twee zwarte, priemende ogen en omdat ze volledig in het zwart gekleed ging, leek het geheel verdacht veel op Darth Vader. Ze had trouwens ook het bijpassende gedrag, maar daar hadden alleen het personeel en haar man last van.  

Uitgerust?

Een beetje. Na drie dagen Deventer heb ik deze week twee dagen aangerommeld in huis en omgeving, twee dagen gewerkt en een leuk afscheidsfeestje gehad. Van dat laatste heb ik echt genoten. Hoe heerlijk is het om een groepje fijne collega’s weer eens in het echt te zien en goede gesprekken te kunnen voeren. Het werd een latertje in Leiden en het afscheid was een groot knuffelfestijn. Geen idee of dat kwam door de drank, door de huidhonger of dat we elkaar allemaal echt heel leuk vinden, maar het was gewoon fijn. Meer van dat soort dagen a.u.b.!