JP

Dinsdagochtend tegen tienen, de werktelefoon gaat. Ik zie wie er belt en ergens bekruipt me meteen het gevoel dat de beller slecht nieuws voor me heeft. Dat klopt: JP is dood. Zomaar, plotseling. Het gesprek met de beller is emotioneel, zij huilt en ik ben van slag. De tranen komen later, op het moment dat meer collega’s met mij contact opnemen. Omdat JP en ik een speciale band hadden, al was ik me dat nooit zo bewust.

JP was een bijzonder mens. Niet altijd gemakkelijk voor zijn omgeving, maar zeker niet voor zichzelf. Een man met een voor velen onleesbare handleiding, die ik in mijn schoot geworpen kreeg toen ik als 24-jarige zijn leidinggevende werd. Gelukkig voor ons beiden begreep ik de gebruiksaanwijzing: zo direct mogelijk communiceren en zo nu en dan een aai over de bol of een draai om de oren. Iedere nieuwe medewerker die bij ons kwam werken, kreeg dat laatste trouwens meteen te horen: ‘Zij heeft mij gemept’. Angstige blikken werden mij toegeworpen en daar had hij dan de grootste lol om.

Ik heb veel teams onder mijn hoede gehad en JP verhuisde vaak met mij mee naar een ander team, omdat dat voor ieders gezondheid de beste oplossing was. Hij hield niet van drukte en lawaai, wat schier onmogelijk is als je moet werken in een kantoortuin, maar hij vond het ook fijn om deel uit te maken van een team. Sociaal bewogen en altijd bereid om een collega te helpen, maar die je op zijn tijd gewoon met rust moest laten of tegen zichzelf in bescherming moest nemen.

Terwijl ik dit schrijf, komen er allerlei herinneringen naar boven drijven. Over de tijd dat we met een klein team op een aparte locatie zaten en JP ’s ochtends voor de koffie zorgde. Over strings, recepten, buschauffeurs, de kapper, T-shirts en kerstbomen.  Over groepsknuffels en het uitdelen van corrigerende tikken. Zoveel mooie herinneringen en ik vind het intens verdrietig dat JP alleen was toen hij stierf.  

Met JP heeft de wereld een goed mens verloren. Rust zacht lieverd, ik ga je missen.

6 gedachtes over “JP

  1. Mooi geschreven Marita,
    Wat ik niet zal vergeten zijn de zakken snoep die hij altijd na 11 november mee naar kantoor nam. Hij kocht altijd groot in wetend dat er niemand aan zijn deur kwam.
    Zal hem erg missen…

    Geliked door 1 persoon

  2. Geraakt door dit overlijden; een markante maar deskundige collega is van ons heengegaan en zal hem zo blijven herinneren. Veel herkenbaar in wat je beschrijft, maar we gaan hem missen! Hij heeft nu rust….

    Geliked door 1 persoon

  3. Deze tekst was al raak. Maar de tekst die je hebt geschreven voor het afscheid van vandaag helemaal. Je hebt ons gevoel en herinneringen mooi omschreven, het was voor iedereen heel herkenbaar. Mooi gedaan lieve Marita! ❤️

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.