Orinoco flow MF

Stond er onlangs bij de buren een bouwvakker vol enthousiasme ‘Like a virgin’ mee te kreunen, bij mij staat er een Tsjech op de steiger volstrekt onbekende teksten te blèren. Nadat ik me meerdere malen had afgevraagd waarom hij maar silhouette silhouette silhouette aan het zingen was, moest ik toch even vragen om welk lied het hier ging. Of ik Enya ken. Ja, die ken ik. En of ik ooit van Die Antwoord had gehoord. Nee, en dus volgde er een YouTube-educatie over een stel losgeslagen Zuid-Afrikanen die blijkbaar iets hebben uitgespookt met Enya’s nummer ‘Orinoco flow’. Een nummer waarvan je, laten we eerlijk zijn, alleen de tekst ‘sail away sail away sail away’ verstaat. Bij Die Antwoord wordt na drie keer sail away het woord motherfucker toegevoegd. Wat ik niet geheel onlogisch vind. Die constatering leverde me een high five van de Tsjech op en een ‘you made my day.’

Tijd om eens dieper te duiken in de teksten van de twee Orinoco-versies. Over Enya’s versie kunnen we kort zijn: die gaat echt helemaal nergens over. Er worden op rijm (!) een paar suggesties voor mogelijke zeilroutes gegeven, al vraag ik me af waarom je in vredesnaam van de Hebriden naar Khartoem in Sudan zou willen zeilen. Vaag lied, alleen geschikt voor de massagesalon.

De andere versie, Die Antwoord versus Enya – Orinoco Ninja Flow (Sail away motherfucker remix), is een ander verhaal. Laten we met het positieve nieuws beginnen: het is een verhaal met een begin en een eind. Het is alleen een bijzonder pornografische vertelling, vermomd in een rap. Enya hoor je op de achtergrond blijmoedig de verkeersinformatie voor zeilers doorgeven, terwijl meneer de rapper zijn seksuele fantasieën met ons deelt. Hij is druk doende om het sexy object van zijn affectie te bewerken met zijn ‘meanest penis’ (hahaha) en dat op verschillende locaties. Ergens vind ik het ook wel weer schattig dat de woorden penis en vagina worden gebruikt in plaats van de wat meer plattere woorden die voor beide lichaamsdelen bestaan. Die schattigheid verdwijnt trouwens gauw zodra meneer het heeft over kristalliserend menstruatiebloed en het plaatsen van tepelpiercings. Hoe dan ook, geen idee wat die jongen heeft gesnoven, maar hij is lekker bezig. Sail away motherfuckers!

Vakantiegevoel

Voor het eerst in drie jaar heb ik vakantie en het voelt raar. In het préweduwentijdperk was ik gewend om samen met man rond te toeren in het buitenland, nu ben ik vooral in Nederland onderweg of thuis. Niet altijd alleen, want ik heb dates geregeld met hele leuke mensen. Zo ging ik in Leeuwarden dineren met vriend en veelvraat P. Nu is P. ietwat chaotisch en zo gebeurde het dat hij mij het adres van het restaurant stuurde, om vervolgens zelf bij het verkeerde etablissement voor de deur te gaan staan. Ondertussen stond ik voor de deur van een erotisch café, maar dat lag aan Google Maps. Gelukkig vonden P. en ik elkaar heel snel en hebben we een genoeglijke avond beleefd in de Ierse pub.

Nu zijn er in mijn vakantie ook werkzaamheden gestart aan het pand waarin ik woon en de buurvrouw appte mij de vraag of de werklui hun gereedschap in mijn halletje mochten plaatsen. ‘Natuurlijk mag dat!’, antwoordde ik en zo kwam het dat ik bij thuiskomst een volgestouwde hal aantrof. Op dat moment realiseerde ik me dat ik die mannen om acht uur ’s ochtends binnen zou moeten laten, wat dan weer betekende dat de wekker gezet moest worden. In mijn vakantie! Best leuke kerels, die werkmannen, maar niet leuk genoeg om ervoor de wekker te zetten. Nu was er al een lang weekend Breda gepland en nam ik al heel snel het besluit om daaraan voorafgaand een paar dagen Utrecht te doen, de zorg voor de werklui overlatend aan de buurvrouw.

Inmiddels ben ik weer thuis na een paar fijne dates met leukerds uit/in het midden en zuiden van dit land, wordt de wekker gezet om de werklui binnen te laten en voorzie ik de mannen van koffie. Er staat nog een date op de agenda met lieve vriend T. en dan is de vakantie voorbij. Hoewel ik me uitstekend heb vermaakt, in fijne hotels heb geslapen en met leuke mensen heb afgesproken, hoop ik toch dat ik volgend jaar een reisje naar het buitenland kan maken. Ik mis het vakantiegevoel van zwoele nachten op een terras, een duik in de azuurblauwe zee, het onderweg zijn naar een onbekende bestemming en het genieten van de lokale keuken. Al moet ik eerlijk bekennen dat ik in Brabant geen worstenbroodje heb genuttigd, wat blijkbaar gelijkstaat aan een doodzonde. Maar dit heb ik meer dan goedgemaakt met het drinken van La Trappe. Hoe dan ook, volgend jaar wil ik écht weg. Zonder restricties zoals het coronapaspoort, wattenstaven in de neusgaten en ander gedoe. Fingers crossed.