Tuinieren

Het zal in de zomer van 2008 zijn geweest dat Man en ik bedachten dat ons huis en de bijbehorende tuin wel de nodige aandacht verdienden. Klussen én tuinieren vielen echter niet onder onze favoriete bezigheden, zodat we besloten om maar te gaan verhuizen. Lekker naar een nieuwbouwappartement met een ruim balkon op een plek waar we samen oud zouden worden. Helaas besloot het lot anders, Man werd niet oud en opeens was het huis een plek waar ik niet in mijn eentje oud wilde worden. Er zat niets anders op om onze plek te verkopen en elders een nieuwe plek voor mezelf te vinden.

Een jaar geleden begon mijn zoektocht. Ik was op zoek naar een leuke bovenwoning met een balkon of dakterras. Nu heb ik een voorliefde voor oude(re) woningen en heb ik ook daadwerkelijk twee hele leuke huizen bekeken die voldeden aan mijn wensen. Alleen, beide woningen hadden een enge, steile trap en ik zag mezelf al met mijn krakkemikkige lijf onderaan die trap liggen. Dus deze twee huizen vielen meteen af. Huis nummer drie was oud, verbouwd, lag op de begane grond, had een tuin en lag op een plek waar ik wel (enigszins) oud kan worden. Kortom, huis gekocht en inmiddels woon ik  zo’n 9 maanden op mijn nieuwe plek. Nu is het huis wel verbouwd, maar er zijn nog genoeg klusdingen te doen. En daar waar mijn buren van die betegelde tuintjes hebben, heeft mijn tuin het nodige groene gedoe. Planten, struiken, bomen en onkruid.

Mensen die oreren dat tuinieren heel rustgevend is, begrijp ik niet. Ik heb een hekel aan tuinieren, na een kwartier bladeren bijeenharken, ben ik er al zat van. Als Man nog had geleefd, dan hadden we zeer zeker geen huis met een tuin gekocht. Hij was altijd erg duidelijk als het over tuinen ging: ‘Asfalteren die bende!’ Maar goed, ik heb dus een tuintje en dat moet onderhouden worden. Een kleine twee weken geleden was het een paar dagen warm weer, ik zat in mijn tuin en constateerde dat het toch wel een wat rare tuin is. De aarde zit vol met kiezelstenen, schelpen, glasscherven en andere zooi. Het lijkt alsof de vorige bewoner gratis tuinaarde van de vuilstort heeft opgehaald. Maar er staan een paar prachtige struiken, er ligt mos en groene aanslag op de tegeltjes, her en der komen er narcissen naar boven en staat er een plantje dat ik, na het tellen van de blaadjes, als zevenblad heb geïdentificeerd. Dat is een onkruid, maar zoals een wijze vrouw onlangs zei is ‘onkruid in the eye of the beholder’.  Het zevenblad staat heel leuk rondom de berk, dus voorlopig mag het blijven. Al was het alleen maar omdat ik nog geen zin heb om de schoffel uit te proberen.

2 gedachtes over “Tuinieren

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.